بیانیه مشترک تشکلها و گروههای دانشجویی به مناسبت ۱۶ آذر ۱۴۰۴
طی ماههای گذشته از آغاز سال تحصیلی ۱۴۰۴، شرایط ویژهای در جامعه و به تبع آن در دانشگاه حاکم شده؛ شرایطی شبیه به آتش زیر خاکستر.
موجودیت جمهوری اسلامی برای مردم، خواهناخواه همراه با جنایت و سرکوب و نابود شدن مستمر زندگی و معیشت است. این حکومت چارهای ندارد جز اینکه به موازات تبلیغات ملی-میهنی-اسلامی پس از جنگ دوازده روزه، به سرکوب آزادی، برابری و «زن زندگی آزادی» بپردازد.
در این شرایط است که نقش ۱۶ آذر امسال پررنگ میشود. ما دانشجویان رادیکال، مترقی، پیشرو و باورمند به انقلاب «زن زندگی آزادی»، باید در این مناسبت هم نماینده تغییرات ریشهای باشیم. آزادیخواهی، رفع تبعیض، برابریطلبی، دادخواهی، مبارزه در شرایط سرکوب و فاکتورهایی از این دست، مولفههایی هستند که جامعه انتظار دارد از سوی ما دانشجویان به شکل پررنگتری ببیند.
وجود ابربحرانهایی که جمهوریاسلامی خلق کرده، به این عاملیت اهمیتی دوچندان میدهد. جامعه ما آبستن یک تغییر بزرگ است و در این تغییر، امید و اعتماد سیاسی به دانشجویان، جایگاه ویژهای به جنبش مبارزاتی پرافتخار ما میدهد.
از بیآبی درون دانشگاهها و سطح شهر، تعطیلیهای مکرر و فجایع حوزه سلامت به علت آلودگی هوا، گرانیهایی که تاب و توان معیشتی ما را بریده تا سایه جنگ یا قحطی ویرانگر بر زندگیمان، معنایی جز نابودی آینده و امیدهایمان برای یک زندگی بهتر ندارد.
حکومتی که هر صدای مخالفی را بسته و برای عصیانگران علیه این فاجعه هم حکم اخراج و زندان و اعدام صادر میکند، باید در هم شکسته شود و این پیامی است که ۱۶ آذر دارد:
درهم شکستن سرکوب و ستم و دیکتاتوری به هر شکل آن.
در پایان، بار دیگر به ارکان مبارزاتمان برابر حکومت تاکید میکنیم:
۱. لغو فوری حکم اعدام احسان فریدی، دانشجوی زندانی دانشگاه تبریز و لغو فوری و همیشگی اعدام و تمام قتلهای عمد حکومتی و شکنجه.
۲. آزادی فوری و بیقید و شرط تمامی دانشجویان زندانی و همه زندانیان سیاسی. بازگشت به تحصیل/تدریس همه دانشجویان/اساتید اخراجی و تعلیقی.
۳. پایان روند ویرانگر کالاییسازی آموزش که دانشگاه را به بنگاه اقتصادی بدل کرده و تامین رایگان تمامی خدمات رفاهی و آموزشی دانشجویان منطبق با استانداردهای جهانی.
۴. به رسمیت شناختن حق اعتراض، اعتصاب، تحزب، ایجاد تشکل و فعالیت سیاسی اجتماعی آزادانه در دانشگاه و جمع شدن بساط نهادهای امنیتی، اطلاعاتی، نظامی و شبه نظامی و انتظامی از دانشگاهها
۵. به رسمیت شناختن آزادیهای فردی نظیر حق آزادی پوشش و خاتمه یافتن تمامی شکلهای ستم، تبعیض و آزار دانشجویان زن و کوئیر.
زن زندگی آزادی
دانشجو بپاخیز برای رفع تبعیض
نه پادگان نه بنگاه درود بر دانشگاه
جمهوری اسلامی نابود باید گردد
